می‌خواستیم ایران ببره، برد! می‌خواستیم بازی بعدی گروه مساوی بشه، شد! نمی‌دونم شاید روز بازی ایران و مراکش دعای دیگه‌ای هم می‌کردیم برآورده میشد، نمیدونم بازی چی میشه فقط امیدوارم مصداق «گاهی گمان نمی‌کنی ولی خوب میشود، گاهی نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود» نشیم! خبری از گل زود هنگامی که نشه جمع‌ش کرد نباشه، نبودن روزبه چشمی رو دووم بیاریم، جانانه دفاع کنیم، اخراجی ندیم، بر مبنای ادب از که آموختی، خوش اخلاقی با خودی رو از رامین رضائیان یاد بگیریم و با یه نتیجه‌ی خوب خدا باز بغل‌مون کنه که بدجور احتیاج داریم به این لعنتی التیام بخش.